08-11-2011 - Eetcafe Leek is gered
Eetcafé Leek is gered
Vorige week meldde de Krant dat Eetcafé Leek met sluiting bedreigd werd, omdat hun onderkomen in de Lindestein in Leek gesloopt wordt. Gelukkig deed alle media-aandacht veel, want ondertussen hebben de vrijwilligers een nieuw onderkomen gevonden. Vanaf volgende week dinsdag wordt er gekookt in het kooklokaal van de Oldeborg in Leek. De spullen van de vrijwilligers staan er ondertussen al. Eind goed, al goed dus. Eetcafé Leek verzorgt wekelijks een driegangen maaltijd voor mensen met een beperking.
Over wenende stenen en opstandige rotsen
Ja, daar istie weer: Ad Breedveld, bevlogen kunstminnaar, - promotor én zelf uitvoerend professional uit Veenhuizen.(deze introductie schrijven we niet schertsend). Breedveld mailde ons als primeurtje dat in de aan de Generaal v.d. Boschweg 7-9 in het voormalig justitiedorp gevestigde Open Ateliers van hem en kunst- en levenspartner Marleen van Engelen van 17 december tot en met 8 januari de expositie ‘Wenende stenen & Opstandige rotsen’ zal worden gehouden. ‘’In die expositie laten we op achttien panelen de mooiste reproducties zien die we konden vinden van zes verschillende prehistorische locaties in Europa en de Sahara, ‘’, mailt hij al vast als lekkermakertje. Met nog het toetje op de kaart, dat de toegang gratis is. Dit vooraf, want we zullen er straks best nog op terugkomen.
Breedveld = Boos
Hier nóg een stukje over de Veenhuizer kunstkolonist Ad Breedveld. Want die is boos. Uit de mail, die onze Kleintje Cultuur-verslaggever een paar dagen geleden persoonlijk door hem kreeg toegestuurd, kwam bijkans stoom. Ad heeft zich namelijk bijzonder geërgerd aan de kop boven het verhaal, dat vorige week in de rubriek Kleintje Cultuur stond. Met onder meer een ontboezeming van (zondag!)schilder John Tolsma, die voor een (nog?) betere verstandhouding tussen professionele en amateur kunstenaars pleitte. Want, aldus Tolsma die ook in organisatorisch echt van de culturele hoed en rand weet, de scheidslijn tussen professionals en amateurs is soms maar heel dun. En die uitspraak stond groot in de kop boven dat verhaal. Maar dat pikt professional Breedveld niet. Vet gedrukt mailde hij, kennelijk geëmotioneerd, een zevental punten waarin volgens hem de professional zich van de amateur onderscheidt. Drie daarvan noemen wij hier voor u. 1: Professionals drijven niet alleen op lof en fooien van familie en vrienden, maar maken zich ook afhankelijk van professionele jury’s, galeries, critici en collega’s, zowel actief als passief. 2: Professionals maken hun kunst uit existentiële noodzaak (dus niet als vrijblijvende hobby of glossy tijdverdrijf) en 3: Ze weten waarvoor ze wanneer door welke media worden gebruikt, zowel commercieel als politiek. En nemen daarin expliciet en onontkoombaar een autonoom artistiek standpunt in.
Boze Breedveld roept zijn professionele organisatie, Verkuno, op om middels een ‘stevig & volwassen weerwoord’ stelling te nemen ‘tegen de argeloze uitdrukking, dat het verschil tussen amateurs en profs soms maar heel dun is.’ ‘Zodat’- waarschuwt Breedveld – ‘het K&C-KitschLoket niet impliciet onze publieksmarkt in Noordenveld verder corrumpeert.’