11-10-2011 - Herman Jansink, beeldhouwer in Peize, heeft zijn bestemming gevonden

Herman Jansink (66) geeft het volmondig toe: Hij woont – al sedert 1981 – op een daalders plekkie: De Streek aan de rand van Peize. De geboren Twent heeft er vanaf 2005, toen hij na een lange, depressieve periode – mede ten gevolge van een ongeval op zijn werk en de daarop volgende arbeidsongeschiktheid – een rigoureuze wending aan zijn leven gaf, helemaal zijn plek, letterlijk maar nu ook figuurlijk, gevonden. Hij was altijd al technisch onderlegd, een man voor wie de stelling ‘wat zijn ogen zien, maken zijn handen’ méér dan opging. Maar zelf echt creatief bezig zijn, iets kunstzinnigs uit zijn eigen brein ontsproten scheppen, dat was tot dan toch een stap te ver. Totdat hij een door zijn vrouw Corrie, die in de verpleging bij het UMCG in de stad Groningen werkt, vanaf haar werkplek meegenomen folder over een door een Zimbabwiaanse beeldhouwer in zijn Twentse geboortestreek te geven workshop onder ogen kreeg. “Ik ging zo’n cursus volgen en daarna wist ik het: Zoals nu wil ik niet doorgaan, ik wil vooruit kijken, mijn depressie overwinnen, iets nieuws aanpakken. Ik wil gaan beeldhouwen.” Zegt Jansink ook nu nog uit volle overtuiging.

“Het volgen van die workshop heeft mijn leven totaal veranderd, in positieve zin. Ik kijk weer vooruit. Hoe dat komt? Allereerst doordat ik weer een toekomstperspectief zag. Ik deed als hobby al aan zilversmeden, maakte glas in lood creaties in allerlei technieken, maar beeldhouwen voegde daar een heel nieuwe dimensie aan toe. Sterker: dit ís het voor mij, hier kan ik alles wat ik in mij heb, in uitleven. Dat komt ook – voegt hij er bedachtzaam aan toe – doordat Zimbabwese kunst niet alleen figuratief sterk is, maar de spiritualiteit als onderliggende gedachte er ook aan ten grondslag ligt. Sedert 2005 volg ik nu elk jaar de workshop die deze Afrikaanse kunstenaar in Twente geeft. Sterker: Ik neig er toe om hem naar Peize te halen om hier ook cursussen te geven.”

Zijn vrouw Corrie die uit Den Haag komt, heeft hij veertig jaar geleden tijdens een bruiloft van gezamenlijke familie leren kennen. Het was liefde op het eerste gezicht en dat is het gebleven, vertelt Herman Jansink openhartig. “Het geheim van ons huwelijk? We laten elkaar vrij; Corrie heeft haar werk buitenshuis, ik het mijne hier thuis in mijn werkplaats en atelier. Ik waardeer háár en zij mij. Onze dochter Nienke, 32 nu, is ook creatief onderlegd, zij beeldhouwt. Zoiets doet me plezier, ik kom uit een muzikaal gezin, met mijn broers vormde ik vroeger een bandje. Corrie en ik verhuisden na ons huwelijk van Twente – in Den Haag wilde ik voor geen goud wonen – naar Noord-Drenthe omdat ik hier in mijn werkspecialisme, de techniek, aan de slag kon. Daar is vanwege dat ongeval met blijvend letsel de klad in gekomen. Eerst was ik daar heel ontmoedigd door, maar het beeldhouwen heeft me daar helemaal bovenop geholpen. Hier, in mijn werkplaats annex atelier, ben ik in mijn element. Beeldhouwen staat voorop, ik werk graag met speksteen en dan het liefst abstract maar wel vaak met figuratieve trekjes. Niet van een vooropgezette tekening maar uit mijn eigen vrije geest. Hup, een steen pakken en dan aan het werk. Ik laat me vooral inspireren door het moment. Zeker, ik maak ook wel werk in opdracht; dan probeer ik de wensen van mijn opdrachtgever in steen te vertolken. Is een uitdaging op zich. Alles daarvoor heb ik in mijn werkplaats voorhanden, tot aan ovens toe. Inderdaad, je mag me in kunstzinnig opzicht een self made man noemen. Maar ik school me wél steeds bij, sta open voor invloeden van buiten. Ik wil me steeds verder ontwikkelen. Mijn passie draag ik af en toe al op anderen over in workshops, maar ik wil me daar in de toekomst nog meer op gaan toeleggen. Weet je, zelf creatief bezig zijn brengt harmonie tussen mijn hoofd en lijf. En ook díe filosofie wil ik graag op anderen overbrengen.”

Herman Jansink exposeert momenteel, samen met dorpsgenoot Lammert Dalmolen die schildert, in het activiteitencentrum van De Esrank in Peize. En onlangs heeft hij samen met vijf andere ‘kunstzusters’ een tentoonstelling gehad in het heilige der heiligen van de Noordenvelder kunstenaars: Het Koetshuis op de havezathe Mensinge in Roden. Wel een bewijs, dat hij helemaal is doorgebroken. Meer weten over Jansink en zijn kunst? Bel hem gerust: 050-5033839.