28-09-2011 - Glaskunstenaar Marleen Riegman uit Peize is duidelijk over haar werk:

‘Het uitgangspunt is simpel:
Mijn liefde voor de natuur!’

Tot voor kort woonde ze in Garmerwolde, maar sinds maart 2011 heeft ze, samen met haar partner Hans Klamer, een woning aan de Dubbelloofflaan in Peize betrokken.
“Een droomplek,” zegt glaskunstenaar Marleen Riegman (51), “want we zijn allebei dol op de natuur en die heb je hier volop. En,” voegt ze er praktisch aan toe, “in de voormalige garage heb ik mooi mijn atelier kunnen inrichten. Hier, in deze omgeving, doe ik mijn inspiratie op. Ja, ook in Peize zélf. Wat is dit dorp nog groen, ook in het centrum. Het ademt rust, sfeer en intimiteit uit. Precies waar ik naar snak.”

Ze is altijd ondernemend geweest, vertelt Riegman in de ruime huiskamer waar behalve veel eigen glaskunst, een muurgroot ‘bosbehang’ (de natuur!), een vitrine met door haar gevonden fossielen – ‘is ook een hobby van me’ – en, bescheidener opgesteld, een zwarte piano domineren. Marleen is veelzijdig en inventief. Dat komt ook in haar atelier tot uitdrukking, waar veel glaskunstwerken, vaak in combinatie met andere materialen vervaardigd, staan. Bij elk ontwerp heeft Marleen een verklaring voorhanden, niets ontstaat ‘zomaar’, er is terdege over nagedacht. Dat geldt zowel voor de opdrachten die ze uitwerkt als voor haar vrije werk. Ze beheerst diverse technieken zoals glas-in-lood, Tiffany en mozaiek, waarin ze ook workshops en cursussen wil gaan geven. En – daar is ze best trots op – ze exposeerde recent, op uitnodiging van de Stichting Glaskunst, samen met andere gerenommeerde glaskunstenaars op de tentoonstelling ‘Glas….natuurlijk, natuurlijk glas’ bij Kasteel Cannenburch in Vaassen. “Die tentoonstelling werd door prinses Margriet geopend. Het thema ‘de natuur, het terugkijken en de spiegeling’ paste me precies. Ik voelde me niet alleen vereerd dat ik mocht meedoen, ik heb er vooral meer landelijke bekendheid door gekregen. Ik heb er zelfs werk kunnen verkopen,” blikt de kunstenaar terug.

We bladeren de presentatiemap met foto’s van haar glaskunst door. Opvallend zijn de veelzijdigheid en de inventiviteit, die ze bij elke creatie aan de dag heeft gelegd. Ondertussen vertelt Marleen Riegman – op uitdrukkelijk verzoek van de interviewer; zélf blikt ze het liefst vooruit – over haar verleden. In Vlaardingen geboren verhuisde het gezin al in haar vijfde geboortemaand naar Vries, waar beide ouders in het onderwijs werkzaam gingen. “Mijn ouders waren echte natuurliefhebbers en in die sfeer werden we – mijn twee broers, mijn zus en ik - ook opgevoed. Mijn vader, die graag fotografeerde, nam me vaak mee op zijn natuurtochten. Zelf deed ik als meisje veel aan paardrijden, maar ook de piano speelde een grote rol. Ik ben – nog steeds – gek op Bach. Maar in de muziek dóórgaan was toch niet wat ik wilde. ‘Iets creatiefs’, ja. Maar wát? Eigenlijk was het de bedoeling dat ik na mijn middelbare school naar de kunstacademie zou gaan. Ik ben serieus bezig geweest daarvoor een presentatiemap aan te leggen. Maar ik was toen al vrij zelfstandig, had een eigen willetje. Dansen werd vervolgens mijn grote passie. Ik heb in de Groninger stadswijk Beijum waar ik toen woonde, een eigen dansgroep gehad. Maar (lacht ze) ik vólgde een opleiding voor Kind en Jeugd-verzorger. Ik heb ook nog in een koor gezongen. En ‘k was een tijd leidster bij een jazz-gymgroep. Al jong stelde ik me heel zelfstandig op, zonder richting aan mijn toekomst te geven. Tja.”

Riegman werd, na een pabo-studie, uiteindelijk onderwijzeres in Garmerwolde, waar ze samen met partner Hans Klamer die als adviseur gevaarlijke stoffen bij de Groningse brandweer werkt, ook ging wonen. Maar de onrust blééf. Op school, waar ze het werken met kinderen ‘heel fijn’ vond, ging de steeds groter wordende administratieve rompslomp haar benauwen. Ze nam rigoureus een sabattical om alles voor zichzelf op een rijtje te zetten. Ze ‘wierp’ zich, om rust in haar geest en ruimte voor creativiteit te maken, op de glaskunst, volgde daarin opleidingen bij professionals en vond daarin steeds meer voldoening.

Maar tóch, voordat ze zich hier met haar hele ziel en zaligheid aan ging wijden, ging ze – ‘hoewel ik wist dat dit voor mijn partner zwaar zou zijn, maar hij begreep en begrijpt me’- een half jaar lang ontwikkelingswerk in Costa Rica doen. “Dat vooral heeft me rust gegeven, me ook geleerd wie ik ben en wat ik wil. Dít.”

Meer over Marleen Riegman weten? Kijk dan op www.marleenriegman.nl; haar bellen mag ook: 050-7850782.