20-07-2010 - Komkommertrip 20.07.10

Vaste prik in de vakantieperiode. Weinig écht nieuws – Maar: Wat is echt? Dús moet je als ‘medium’ zelf een beetje nieuws maken. Dat doet de Krant al jaren met de vakantiepagina Komkommertrip. Daarin gaat de redactie op pad om ‘zomaar’ een aantal passanten te ondervragen. Over hun woon- en leefomgeving. Over hun werk en vrijetijdsbesteding. Over wat hen irriteert. Wat ze graag anders – of niet – zouden willen. Wat hen frustreert. Kortom we geven vrij baan aan mensen, die we op onze trips min of meer toevallig tegenkomen. Dat levert vaak heel leuke confrontaties op, die we dan beknopt op deze Komkommertrippagina weergeven. Flauwe kul, allemaal? Zeker niet! De reacties van de ondervraagden getuigen vaak van veel interesse in de naaste leefomgeving. Van goede ideeën ook. Bobo’s en andere regelmatig in de media optredende regionale of lokale prominenten kunnen in veel gevallen een puntje aan hun doelgerichtheid zuigen. En er hun voordeel mee doen. U wordt in ieder geval veel leesplezier toegewenst. Daar gaan we:

Ons vertrekpunt is de redactie van de Krant, aan de Kanaalstraat in Roden. Amper buiten het pand zien we daar al Bert de Groot, directeur van het aangrenzende Fitnesscentrum, zijn stoepje – in dit geval alleen maar letterlijk – schoonvegen. Dat zien we graag, ondernemers die zélf ook de handen uit de mouwen steken en de De Groots, vader Luut en moeder Dinie vooral, hebben samen met zoon Bert in de loop der jaren een pracht van een fitnessimperium opgebouwd. Ze zijn daarbij nooit te beroerd geweest om vooral ook zélf aan te pakken. Bert veegt het zand op de stoep vóór zijn nieuwe, pas gereedgekomen fraaie entree voor de sportschool wat weg. De nieuwe entree aan de voorkant van de Kanaalstraat is weer een nieuwe fase in hun aanpak. De deur dáár gaat over een paar weken officieel open; tot die tijd is de ingang gewoon aan de zijkant.

Maar nu snel de paden op, de lanen in. We hebben onze eerste stop bij het winkelcentrum De Liekeblom in Leek. Daar zien we nét Geertje Alkema uit Nietap met een grote bos zonnebloemen op de fiets stappen. Geertje, geboren in De Wilp maar al 11 jaar een Nietapster, heeft – het is woensdagochtend half tien – dan haar boodschappen al in dat winkelcentrum gedaan. “Lekker makkelijk, dicht bij huis,” verklaart ze bereidwillig. De zonnebloemen heeft ze gratis en voor niks van de Jumbo-vestiging in De Liekeblom gekregen. “Omdat ze anders toch maar zouden verwelken met dit hete weer,” zegt Geertje dankbaar. “Dat vind ik een super mooi gebaar!” Hoewel mevrouw Alkema zelf altijd per fiets haar boodschappen doet, vindt ze de suggestie van de fractie van GroenLinks in de Leekster gemeenteraad, om bij de parkeerterreinen van én De Liekeblom én bij Nienoord betaald parkeren in te voeren, nu niet bepaald aantrekkelijk. “Zeker niet voor de ondernemers,”zegt ze. “Je hebt kans dat de mensen hun auto dan toch ergens anders, bij winkels waar je er niet voor hoeft te betalen, gaan neerzetten.”

De twintigjarige Anika Kleiker uit Leek die, zegt ze, al vier jaar bij de Jumbo in het ge-aircode winkelcentrum werkt, vindt dat ze een prima ‘baas’ heeft en met een geweldig team van collega’s werkt. “En de klanten zijn ook bijna allemaal leuk,” voegt ze er als een gerenommeerde PR-vrouw aan toe. Anika bedient de kassa en ze mag, zo lang de voorraad strekt, de klanten na het afrekenen ‘zo maar’ een bos zonnebloemen meegeven. “Zoiets doen we wel vaker,” aldus de ex-volleybalster met nu een wat onwillige knie. Op de vraag wat het leuke aan Leek is, geeft ze ook een positief antwoord: ”Ons kent ons. Bijna allemaal!” Uitgaan deed ze jarenlang bij Pruim in Zevenhuizen. “Maar helaas….” De stad Groningen krijgt af en toe van haar en haar vriend een bezoekje, maar café Max in Leek vinden ze ook fijn. En betaald parkeren bij De Liekeblom?, vragen we tot slot. “Belachelijk,”zegt Anika.

Jelle Boonstra, ook uit Leek –‘ik woon vlak achter De Liekeblom’- laat de hond uit, als we het overdekte winkelcentrum verlaten. Jelle (67) komt oorspronkelijk uit de Achterhoek maar hij heeft geen ‘wens’ om daar terug te keren. “We wonen hier al vanaf 1988,” zegt hij. “En met veel plezier.” Met de hond Kyra is hij op weg naar het landgoed Nienoord, om de hond even de vrijheid te geven. En om naar de herten te kijken. Jelle heeft altijd veel gesport, vooral veel geskeelerd en geschaatst. Veranderingen in Leek hoeven voor hem niet. Hij ergert zich ook nergens aan, zegt hij. En hier, op het parkeerterrein van De Liekeblom en bij Nienoord betaald parkeren? “Belachelijk,” is wat Boonstra daar kort maar krachtig over kwijt wil. “En mag ik nou verder?”

Dat willen wij ook, maar het is toch té verleidelijk om niet even te stoppen bij de achterkant van Skooter (jeans & fashion), waar verkoopster Linda van der Velde (21) buiten een sigaretje staat te roken en even wat dolt met collega Anne Jan Hallema uit Wommels, een oerfries die wat nieuwe goederen komt afleveren. Linda komt uit Oldehove en voetbalt bij de v.v. Grootegast. Ze is, zegt ze, een linkspoot. Bij Skooter werkt ze nu een jaar en dat bevalt haar prima. “Veel beter dan mijn vorige baan, toen was ik onderwijsassistente. Dit is veel leuker werk, creatiever ook.” Betaald parkeren bij De Liekeblom vindt ze “Geen goede zaak, ook niet voor ons als werknemers.” Linda heeft verder weinig klachten maar wél een grote wens: “Met vakantie naar Hawaiï.” En dan is het sigaretje op en gaat ze naar binnen. Klanten en kassa tegemoet.

De volgende stopplaats is het Informatiecentrum op het Landgoed Nienoord, waar we Geerke Spandaw, geboren Roonster maar sedert 2009 (jawel!) Leekster – “We wonen heerlijk in Oostindië. Zet je wél die twee puntjes boven de e van Oostindië?”, vraagt ze uitdrukkelijk. Op de vraag wat het verschil is tussen Roden en Leek, geeft Geerke een wel héél diplomatiek antwoord: “Eigenlijk kan ik daar niet veel over zeggen. Dat komt vooral, omdat nu zo’n beetje half Roden nu een stek op Oostindië heeft….” Geerke’s taken op Nienoord zijn veelvuldig en afwisselend. Ze is directiesecretaresse, doet personeelszaken, ze bestiert de PR van het bezoekerscentrum, kortom: ze is van veel markten thuis. Slim is ze ook als ze zegt dat ze over eventueel betaald parkeren op Nienoord niks kwijt wil. “Vraag dat maar aan de directeur,”zegt ze (en dat doen we, lees maar even verder, ook.) Heel duidelijk is mevrouw Spandaw over een eventuele upgrading van haar nieuwe gemeente Leek: “Er zou een grand café moeten komen,” zegt ze. “Bijvoorbeeld op de plek waar nu de Hema is. Een soort centraal gebouw, met ook kleine winkeltjes, boetiekjes. Weet je, Leek heeft vooral een laat ik het maar noemen ‘hangplek voor ouderen en jongeren’, maar dan in de goede zin van het woord, nodig. Eigenlijk mist Leek nog een hart. Dat heeft, zeg ik met enig heimwee, Roden wél.”

Wie we in het Informatiecentrum Nienoord ook treffen, is Ron Koopmeiners, sedert mei 2009 directeur van de Stichting Landgoed Nienoord in oprichting. Koopmeiners, die in Dalen woont en dagelijks op-en-neer-pendelt, bestiert daarnaast onder meer nog twee restaurants in Oosterhesselen. Hij is dus een druk baasje. Maar zijn hoofdtaak, om onder aanvoering van een stuurgroep met de Leekster burgemeester Berend Hoekstra als voorzitter alle activiteiten en evenementen op Nienoord tot één geheel te smeden, vat hij uiterst serieus op. En hij ziet de toekomst heel positief tegemoet. “We gaan van het landgoed Nienoord ´de parel van Noord-Nederland´ op recreatief gebied met een grote diversiteit maken,”stelt hij bout. En oprecht. “Op 1 januari 2011 hopen we met die nieuwe, alles overkoepelende constructie in één stichting van start te gaan,”stelt hij optimistisch. En hoort betaald parkeren daar ook bij?, vragen we, terwijl we denken het antwoord al te weten. Maar de 49-jarige Koopmeiners zegt verrassend: “Jawel. Ik vind dat Nienoord geen gratis parkeerplaats moet zijn voor mensen, die Nienoord NIET bezoeken. Ieder, die ook maar iets op Nienoord besteedt, al is het maar een kop koffie, krijgt een gratis uitrijkaart, waardoor hij/zij dus bij vertrek geen parkeergeld hoeft te betalen. Wij moeten, vind ik, geen gratis parkeerplaats voor centrumbezoekers zijn.” Waarvan acte.

We blíjven, het gemak dient de mens en zéker met de tropentemperaturen waaronder we voor deze rubriek op pad zijn is het heerlijk koel in het Infocentrum van Nienoord – daar nog even hangen. Trijnie Knol uit Nietap – ‘Daar woon ik als geboren Hoogkerkster al veertig jaar heel erg naar onze zin’- is ook een van de tien vrijwilligers, die er werken. Zij al voor het zevende jaar. Ze wil leuke dingen doen en dat kan hier, vertelt Trijnie spontaan. “En blije mensen ontmoeten. Nou, daar heb je op Nienoord ook alle gelegenheid voor, hoor. Hier op Nienoord geven ze je als vrijwilliger ook veel vrijheid, je hebt als het ware je eigen bedrijfje. Eigenlijk voelen we ons allemaal verantwoordelijk voor wat er op Nienoord allemaal gebeurt. Tussen de nieuwe directie en ons, vrijwilligers, is het soms nog even wennen maar ach, dat komt vast allemaal wel goed. We willen immers allemaal hetzelfde?,” besluit ze optimistisch. Betaald parkeren op Nienoord ziet Trijnie Knol overigens niet zo zitten: “Want Nienoord moet toegankelijk blijven voor alle lagen van de bevolking. Het moet hier niet elitair worden.”

Dat laatste is (ook) vrijwilliger Ina van Liere, geboren in het Zeeuwse Hoedekenskerke maar al 26 jaar in Leek wonend, zéker met de vorige spreekster eens. Vrijwilligerswerk doet ze hier nu een jaar of drie – ‘sedert het overlijden van mijn man’- en het leukste van haar werk vindt ze mensen te woord staan en verder helpen. Haar grootste wens ten aanzien van het landgoed is, dat alles betaalbaar blijft. “Voor iedereen!” De vrijwilligers vormen één hechte groep die – zegt ze voorzichtig – eigenlijk best meer bij het beleid betrokken zou moeten worden. Maar toch vooral: “Betaalbaarheid voor iedereen moet het uitgangspunt blijven. Betaald parkeren past daar mijns inziens niet bij.” (Maar mevrouw Van Liere heeft dan ook niet het betoogje van haar directeur over gratis ‘uitrijkaarten’ gehoord.) De geboren Zeeuwse voelt zich in de provincie Groningen prima thuis. “Zeeuwen en Groningers hebben dezelfde mentaliteit: eerst wat kat-uit-de-boom-kijkerig, maar als je ze eenmaal hébt, heb je ze voor altijd.”

Is dat geen mooi besluit van deze eerste Komkommertrip van 2010? Tot de volgende week.