10-03-2009 - Mail uit Thailand

NIEUW RODEN – Judith Buma verblijft in het kader van haar studie voor een half jaar in het buitenland. Op dit moment verblijft ze in Thailand. Speciaal voor de Krant doet ze regelmatig verslag van haar avonturen daar. Vandaag opnieuw een bijdrage van Judith.
De weken gaan voorbij hier. Ben nu al bijna een maand in Thailand en als dit zo doorgaat ben ik zo weer in Nederland. Gelukkig heb ik nog vier maanden om te genieten! In die vier weken dat ik hier zit, heb ik al zoveel leuke dingen gedaan, om een paar voorbeelden te noemen: snorkelen, jungle tochten, boot tochten, massages en nog zoveel meer.

We hebben al een groot deel van Zuid Thailand gezien, ook een bezoek aan Phuket hoorde er bij. Dit is vergelijkbaar met de massa bestemmingen in Spanje. Het was prima voor even, de hele week hebben we op kosten van school in een luxe hotel verbleven, daarnaast veel sauna’s bezocht en veel massages gehad. Dikke prima dus. Aangezien we al zoveel in Thailand hebben gezien, wordt het ook wel eens tijd om eens de toerist uit te gaan hangen in Bangkok! Het mag niet zo zijn dat we hier 2,5 maand wonen en bijna niks van onze woonplaats hebben gezien. Aangezien het centrum een uur van onze accommodatie vandaan is hebben we het hele weekend geslapen in Kao San Road, dit is de hippie wijk van Bangkok. In deze wijk komen ook super veel backpackers. Ook de film ‘The Beach’ met Leonardo Dicrapio begint in deze wijk. Voor dat ik verder ga met mijn verhaal, u moet één ding weten als u ooit van plan bent om naar Thailand af te reizen. Het is een prachtig land met een overweldigende natuur, maar wees niet naïef. Overal proberen ze je af te zetten en alles wat te maken heeft met toerisme, werkt samen met elkaar. Dit was ook weer in Koson Road het geval. Een wat dikkig, gerimpeld mannetje wilde ons met de Tuk-Tuk wel voor 5 baht per persoon (omgerekend 10 euro cent), overal heen brengen. Eigenlijk wilden we alleen naar de Grand Palace, dit is het paleis dat je gezien moet hebben als je in Bangkok bent! Dit vertelden we hem, nou dat wou meneer niet, tientallen keren probeerde hij ons er van te overtuigen om de hele tour te doen, inclusief een bezoek aan een kostuum winkel en een tourist information center. Naar het laatste hadden ze ons al eerder heen geloodst met een stomme smoes. Eén stap in dat ding, met als hoofd een geniepig blank zakenmannetje, zei ons al genoeg. De hele tour draait om dat wij zoveel mogelijk geld spenderen aan niet relevante dingen. In zijn laatste hoop om ons mee te krijgen, kwam aan het licht dat bij elke stop meneer een ticket krijgt om gratis te tanken. Na heel lang over en weer discussiëren hadden we afgesproken dat we een stop zouden doen voor vijf minuten in ruil daarvoor zou hij ons naar de Grand Palace brengen. Maar nee hoor nadat we dit gedaan hadden, wilde meneer ons weer ergens anders heen brengen. Boos worden helpt niks, want hij werd nog kwaaier, en wij nog meer, en hadden geen zin meer om onze tijd te verdoen en zijn uitgestapt. Onderhandelen vergt hier veel energie en geduld wordt soms niet eens beloond! Die vrijdagavond zijn we naar één van de bekendste vijf sterren restaurant geweest in Bangkok, genaamd Vertigo Grill. Denk maar niet meer aan de prijzen, want het deed pijn aan mijn ogen. Het unieke aan dit restaurant is dat het gelegen op 62 verdiepingen hoog en heeft een geweldig uitzicht over heel Bangkok, daarnaast is het in de open lucht. Echt een unieke ervaring en wat een mooi uitzicht, geweldig. Voor de rest bestond het weekend uit veel gekke mensen bekijken, opstap gaan en paleizen bekijken.
Liefs Judith