29-07-2008 - Ik moest vroeger puzzelen van mijn vader

RODEN – In met name de zomermaanden is Corrie Merema uit Roden amper achter haar puzzelboekje weg te slaan. Ze zit dan vaak buiten, als het even kan in de zon. Per dag – als ze tijd heeft- maakt ze gemiddeld twintig (!) puzzels. ‘’In mijn optiek is puzzelen een zomersport. Kop koffie er bij, het zonnetje dat doorkomt. Heerlijk gewoon. ’s Winters puzzel ik ook wel, maar dan vooral op de computer’’, vertelt ze.

Puzzelen is Merema echt met de paplepel ingegoten. ‘’Ik werd gewoon verplicht om te puzzelen. Vanaf mijn tiende jaar moest ik elke dag tenminste een half uur van mijn vader aan de slag. Hij hielp niet, en de puzzel moest af. Als ik er zelf niet uitkwam probeerde ik wel eens met een nieuwe te beginnen. Daar trapte hij echter niet in. In die tijd maakte ik vooral kruiswoordpuzzels. Mijn vader was zelf ook een fervent puzzelaar. Wat dat betreft is het mij dus echt met de paplepel ingegoten.’’ Tegenwoordig houdt Merema zich vooral bezig met woordzoekers. Voor niet-puzzelaars een tamelijk saaie aangelegenheid. ‘’Wat nou zo leuk is aan puzzelen? Tsja, dat is best een lastige vraag. Dat is moeilijk uit te leggen aan de mensen. Ik puzzel in elk geval niet voor de prijzen. Ik heb ooit eens 75 euro gewonnen. Dat was echter de eerste en de laatste prijs. Tegenwoordig neem ik vaak niet eens de moeite om de goede oplossingen door te bellen. Ik wil altijd wel de oplossing weten. Achterin het boekje kijk ik dan vervolgens of mijn oplossing correct is. En dan uiteraard snel weer verder. Het is inderdaad echt een verslaving.’’ Merema is momenteel bezig aan een boek met meer dan vijfhonderd (!) woordzoekers. Een heel dikke pil. Merema verwacht er ongeveer een maand mee zoet te zijn. Om aan nieuwe boeken te komen valt voor het puzzeltalent bepaald niet mee. ‘’Dat is inderdaad echt even zoeken. Er zijn puzzeltijdschriften die eens per maand uitkomen. Maar zo lang kan ik natuurlijk niet wachten. Daarom koop ik het merendeel van de boeken op de Vismarkt in Groningen. Je moet immers wat. De kans op doublures is bovendien groot. Ik merk soms dat ik met puzzels bezig ben die ik al een keer gemaakt heb. Ja, dat zie ik vrij snel. Op de één of andere manier sla ik dat toch op. Bovendien merk ik dat ik steeds sneller puzzels oplos. Dat zal wel met ervaring te maken hebben. Puzzelen is gewoon goed. Voor mij is het een meer dan uitstekende vorm van hersengymnastiek. Het is bovendien uitstekend voor de woordenschat. Je komt soms woorden tegen waarvan je echt nog nooit gehoord hebt. Reuze interessant!’’
Op dit moment houdt ze zich dus vooral bezig met woordzoekers. Maar ook doorlopers, kruiswoordpuzzels en Zweede puzzels kan ze eenvoudig aan. ‘’Sudoku snap ik niet, en cryptogrammen doe ik ook niet graag. Voor de rest kan ik vrijwel overal wel mee uit de voeten. Ik puzzel het liefst buiten. Dat vind ik gezellig. In de wintermaanden puzzel ik minder. En als ik dan puzzel, is het vooral op de computer. De echte charme van het puzzelen is dan wel wat minder, maar toch. Ik vind het een aardig alternatief.’’ Opvallend is wel dat Merema – volle boeken gooit ze meteen in de container - de oplossingen niet bij de puzzel noteert. ‘’Ik speur even snel of de juiste letters overgebleven zijn en controleer dat achterin het boek. Dan is voor mij de kous af en begin ik snel aan de volgende. Als je puzzelt ben je niemand tot last. Mijn man heeft er geen problemen mee. Hij puzzelt overigens zelden. Voor het maken van puzzels koop ik speciale pennetjes. Ik puzzel vrijwel altijd met de kleur rood. Op de één of andere manier zie je het dan beter dan wanneer je met blauw schrijft. Daan Nijman heeft van die heerlijke fineliners. Als mijn pen leeg is, ga ik meteen nieuwe halen. Puzzelen is inderdaad écht verslavend. Bovendien is het leerzaam. Ik moést vroeger wel, erg heb ik dat nooit gevonden. Sterker nog: het puzzelvirus heeft me nooit meer losgelaten. En dat zal niet gebeuren ook.’’