22-07-2008 - Alles in het teken van de motorcross

RODEN – In huize De Vries in Roden draait bijna alles om motorcross. Middelpunt is Dani (12). Elke weekend crosst hij ergens in den lande. Pa en ma gaan altijd mee. Rondom de vrachtwagen is het altijd gezellig; de crosswereld als één grote familie. De barbecue gaat aan, buiten het racen om vermaken de talentvolle deelnemers zich op de crossfiets.
‘’We hebben elke week het vakantiegevoel’’, zegt Willem Jan de Vries. Zoon Dani is een talentvol rijder. ‘’Toen ik zonder zijwieltjes kon fietsen, kreeg ik mijn eerste motor’’, vertelt hij. De opgehaalde foto’s zijn het bewijs. ‘’Ik reed dan om het huis of op het Steenbergerveld. Mijn eerste motor was een PW3 Yamaha. Mijn eerste wedstrijdje reed ik toen ik een jaar of vijf was. Dat was in Staphorst, tijdens de maiscross. Ik wilde als baby al op de motor. Dat kwam omdat mijn vader toen ook reed. Het crossvirus heeft me nooit meer losgelaten.’’ In de woonkamer staan Dani’s trofeeën. Nog even en er moet een kast bij. Momenteel rijdt Dani in de 85CC klasse, kleine wielen. ‘’Dit jaar is min of meer een testjaar. Ik rijd niet alle wedstrijden, maar proef vooral sfeer. Volgend jaar wil ik écht presteren. Wil ik ook alle wedstrijden gaan rijden. Omdat ik nu niet alle wedstrijden rijd, speel ik in het overallklassement geen rol van betekenis. Ik hoop natuurlijk dat dat volgend jaar anders is. Mijn beste prestatie heb ik tot dusver gehaald in Veendam. Daar werd ik achtste. En dat met deelnemers uit het hele land.’’ Natuurlijk heeft Dani dromen. Zo wil hij, als hij wat ouder is uiteraard, de strandrace rijden. De motor staat in principe al klaar. Voor het overige is het volgens de talentvolle coureur koffiedik kijken. ‘’Je hebt soms coureurs die altijd trainen en aanvankelijk heel goed zijn. Later hoor je nooit wat van ze weer. Je weet nooit hoe het loopt.’’ Dani is vooral een technisch rijder, een stylist. Kaarsrecht bestuurt hij zijn machine. ‘’Snelheid komt later wel. Ik ben nooit bang en val vrijwel nooit. Een ongeluk heb ik nog nooit echt gehad. Wel heb ik eens een stuur in mijn bil gehad. Een fikse bloeduitstorting was het gevolg. Crossen brengt best risico met zich mee. Ik sta daar echter niet zo bij stil, al weet ik dat een ongeluk soms in een klein hoekje zit.’’ Crossen is overigens bepaald geen goedkope hobby. Dani heeft twee motoren. ‘’Dat moet ook wel. We reizen heel wat af om aan wedstrijden deel te nemen. Stel je voor dat je in Brabant bent en de motor doet het niet. Kun je weer terug. Je moet dus wel twee hebben. Verder hebben we een zelf omgebouwde vrachtwagen. We slapen daar ook in. Meestal gaan we zo vroeg mogelijk naar de wedstrijden toe. Soms zelfs een dag eerder. Hoeven we er ook niet zo vroeg uit, haha.’’
Overigens heeft Dani onlangs een club van honderd opgericht. Voor een bedrag van honderd euro krijgen bedrijven of instellingen een prominente vermelding op de vrachtwagen. Er is nog plaats. ‘’Het is een begin. Hoe beter ik presteer, hoe makelijker ik sponsors krijg’’, weet hij. De komende drie weken denkt Dani even niet aan de motor. Dan geniet hij van een welverdiende vakantie in Kroatië. Daarna is het echter weer crossen wat de klok slaat. Volgend seizoen moet zijn seizoen worden. Met als het even kan goede klasseringen. ‘’In de winter doe ik touwens ook aan fietscross. Vooral om de beenspieren te trainen. En zo ben je er eigenlijk altijd wel mee bezig. Of ik een idool heb? Ja hoor, dat is de Italiaan Antonio Cairoli. Ik probeer toch al zoveel mogelijk op de hoogte te blijven van de sport. Zo heb ik een abonnement op ‘Noppennieuws’ en wil ik straks graag een abonnement op ‘Motorgazet’. Studio Sport doet weinig aan mijn sport. Dat is wel jammer. Ik kijk daarom vaak naar Extreme Sports en Motor TV.’’ Ongeduldig wiebelt Dani vervolgens op zijn stoel. Het liefst wil hij met zijn motor aan de slag. Komend weekend wacht, pal voor de vakantie, nog een wedstrijd in Emmen. Pa Willem Jan is ook al druk bezig. ‘’De sociale contacten schieten er door de hobby van Dani wel eens bij in. Dat hebben we er echter graag voor over. In de crosswereld hebben we ook al een aardige kennissenkring opgebouwd. En dat is ook heel veel waard. En wat ik dus al zei, het is aan de baan goed toeven. Wij hebben echt elk weekend het echte vakantiegevoel. En dat is echt heerlijk.’’