09-08-2011 - Thrillers

Ik kijk zelden naar thrillers op tv. Ze gaan me te snel, zijn te gestroomlijnd en allang niet meer van het genre, waar ik vroeger zo dol op was: altijd tóch met wat onderhuidse erotiek. En mysterieus-vaag. En in zwart-wit, zodat je de kleur er zélf bij moest bedenken als u begrijpt wat ik bedoel. De bioscoop heb ik al in tijden niet meer bezocht. Uit gemakzucht, want op Filmnet zijn óók mooie, vaak spiksplinternieuwe, films te zien. Tóch is dat anders. De laatste film die ik in de bioscoop heb gezien was de semi-documentaire ‘Zij gelooft in mij’ waarin het leven van volkszanger André Hazes werd ‘doorgelicht’. Fantastisch. Die film. En André Hazes. Op tv is die film ook méér dan eens vertoond, maar zo’n klein scherm doet toch afbreuk aan de sfeer.

In de vijftiger jaren van de vorige eeuw waren mijn geliefde en ik vaste bioscoopbezoekers op de zaterdagavond. Bijna alle films waren toen nog in zwart-wit, op in mijn (toen al niet ál te romantische) ogen kitscherige Amerikaanse tv-showfilms ‘in technicolor’ na. Franse films, met zo’n onbestemd broeierige sfeer, waren onze favoriet. En Jean Gabin, een Franse acteur, al een oude man maar in onze amper in de volwassenheid gegroeide tienerogen eentje met grote mensenkennis, vertokte altijd de hoofdrol in films die waren gemaakt naar romans van George Simenon. Die Belgische in het Frans schrijvende auteur was en ís nog steeds bekend als de créateur van inspecteur Maigret waarover hij meer dan 100 boeken produceerde. Ook schreef hij wat je toen noemde ‘psychologische romans’. De President, het boek én de film met Jean Gabin in de hoofdrol, staan nog op mijn netvlies gegrift. Ik heb het boek – een Zwart Beertje van Bruna – met nog ruim vijftig andere Simenons in mijn boekenkast staan. Ze behoren nog steeds tot mijn favorieten. Heel erg genoten heb ik destijds ook van het boek én van de film ‘In geval van nood’- En Cas de Malheur – met weer Gabin én een heel jonge Brigitte Bardot in de hoofdrollen. Natuurlijk in zwart-wit. Je kon er zelf dus veel bij fantaseren.

Af en toe vertoont de Franse tv-zender Arte in de late uurtjes een oude zwart-wit film. Soms zelfs met Nederlandse ondertiteling. Een paar weken geleden was dat ‘In geval van nood’. Ik verheugde me er op. Maar wat wás die film traag. Laat ik het nostalgische gevoel van tóen alleen maar in gedachten blijven koesteren……