29-11-2011 - Maar waar o waar zit nu de denkfout?

Een oplossing voor de huidige, bijna alles overwoekerende kredietcrisis heb ík zeker niet. Ik volg de krantenberichten, luister naar deskundigen op de radio en kijk naar slimme betweters op tv. Ook zij verschillen onderling nogal over de vraag, hóe die Europa-wijde crisis kan worden gestopt en de euro kan worden gered. Tóch stond er een tijdje geleden een in mijn ogen simpele, misschien wel DE, oplossing voor al die financiële rampspoed in De Volkskrant. En nog wel in de ingezonden brieven rubriek. Die oplossing veegt alle problemen van de baan, daar moet haast wel een addertje onder het gras zitten. Maar waar? In een iets door mij herschreven vorm – ik wil geen plagiaat plegen maar wél met dank aan de ‘probleemoplossende’ brievenschrijver - ziet die oplossing er aldus uit:

Op de pof leven doe je zó:
‘De zon schijnt stralend in een klein Grieks plaatsje. Slechte tijden ook dáár. Iedereen heeft schulden. Iedereen leeft op de pof. Op die dag rijdt een Nederlandse familie door dat kleine Griekse dorpje, op zoek naar een hotelletje. Dat wordt gevonden, maar doet wat armoedig aan en daarom wil de familie eerst even de kamers bekijken. Als onderpand krijgt de hoteleigenaar 100 euro, die hij op de balie legt. De eigenaar geeft vervolgens de kamersleutels en de familie gaat de trap op, kijken of het wat is. Als ze naar boven gestommeld zijn, neemt de hotelbaas het geld, rent er mee naar de slager en betaalt zijn schulden. De slager neemt de 100 euro, loopt de straat uit en betaalt de bakker. Die op zijn beurt naar de molenaar gaat om de rekening voor het gekochte meel te betalen. De molenaar rent met het geld naar de kroeg om dáár zijn openstaande rekening te betalen. De cafébaas schuift de honderd euro vervolgens door naar een aan de bar zittend hoertje, aan wie hij nog twee wipjes verschuldigd is. De prostituee rent naar het hotel, waar zij haar openstaande rekening voor kamerhuur voldoet. Daarna legt de hotelbaas de honderd euro weer op de balie. Net op dat moment komt de familie de trapweer afgestommeld. Nee, ze blijven niet, de kamers zijn té vies en simpel. Waarna de hotelbaas de als borg gegeven honderd euro teruggeeft.
Niemand heeft iets geproduceerd. Niemand heeft iets verdiend ook. Maar iedereen is zijn schulden kwijt. Zo eenvoudig werkt het reddingspakket.’

Maar waar o waar zit nu de denkfout?