13-12-2011 - Zullen we eens naar Stad gaan?

‘Zullen we eens naar Stad gaan?,’vroeg mijn vrouw. Stad = voor ons Groningen. Het was al weer een tijd geleden dat we er in het centrum waren geweest. Dat was met de auto nog een hele expeditie geworden. ‘Zullen we daarom nu onze auto bij het Transferium in Hoogkerk parkeren en vandaar met de Citybus naar de binnenstad gaan?’, stelde mijn vrouw vervolgens wat aarzelend voor.

Openbaar vervoer en zeker de stadsbus is voor mij namelijk onontgonnen gebied. De enige keer dat ik in een stadsbus heb gezeten was tientallen jaren terug. Die rit is me altijd bijgebleven. We, mijn ‘verloofde’ zoals dat vroeger heette en ik, woonden toen in Stad. We fietsten altijd, maar díe dag regende dat het goot. ‘We gaan met de bus,’ sprak mijn verloofde, nu al meer dan een halve eeuw mijn vrouw, ook toen al ferm. In stromende regen stonden we bij de halte te wachten, totdat de stadsbus er – in mijn beleving: eindelijk - aan kwam racen. H-e-l-e-m-a-a-l leeg. Wij waren ook de enigen die instapten. Ik gaf de narrig kijkende chauffeur een briefje van vijf gulden. ‘Retour graag,’ zei ik timide. Waarop de man baste:’Woar most hen? Gepast betoaln. En ast op de bus wachtst most dien hand opsteekn as ie d’r an komt rieden. Anders stoppn wie nait. En deurloopn, hailemoal noar achtern.’ Terwijl wij naar het achterste deel stommelden, trok hij schokkend op.

Met díe ervaring in mijn achterhoofd parkeerde ik onze auto vorige week gratis op het ruime transferium bij Hoogkerk. De Citybus stond daar al klaar! Met een uiterst vriendelijke chauffeur, die uitvoerig informatie gaf op de nogal onbenullige vragen die ik stelde. ‘Of deze naar de binnenstad ging’ (wat ook met grote letters op de lichtkrant stond: Grote Markt.): Zeker meneer, en vandaar kunt u ook weer terug naar het transferium. ‘Wat het kost’: Drie euro voor twee personen, retour! ‘Of ik met gepast geld moet betalen.’ Welnee meneer, ik wissel graag. ‘Om de hoeveel tijd er een bus gaat’ Meestal binnen het kwartier. En weg zoefde de bus al, waarin wij – ook nu weer! – de enige passagiers waren. ’t Was na een ritje van een dik kwartier, dat we op de Grote Markt stonden. Terugreis van hetzelfde laken een pak. Als we wéér naar Stad gaan, pikken we opnieuw de Citybus. Maar dat kan nog wel even duren, want eerlijk, wat Stad u biedt, ontbeert u in eigen dorp ook niet. En, niet onbelangrijk, per 1 januari is de ritprijs naar het centrum verhoogd, van drie naar maar liefst vijf euro.