03-01-2012 - Weigerambtenaar

Weigerambtenaar. Dát woord is verkozen tot Woord van het Jaar 2011. Officieel, want door de taalpureerders van het Genootschap Onze Taal, de club die zich beijvert dat het zuivere Nederlands in stand blijft.

Sedert 2003 vindt ieder jaar zo’n woordverkiezing plaats met de bedoeling aan de hand van oude neologismen (betekent ‘taalnieuwigheden’, waarom dát woord eigenlijk niet gebruikt?) of oude woorden die ineens weer in zwang raakten een beeld te geven van bepaalde gebeurtenissen die hun stempel drukten op een bepaald jaar. Beetje oude wijn in nieuwe (?) zakken. Beetje veel flauwekul ook, als je nagaat welke ‘modewoorden’- want dat zijn en blijven het – zo’n jaar volgens de Genootschapskiezers de Nederlandse taalkunst domineerden. Ga maar na: In 2003, het begin jaar van de woordverkiezing, was dat het woord Gamen. In het jaar daarop vond direct al geen uitslag plaats, omdat er met de stemmen werd gemanipuleerd. Maar in 2005 kreeg Genverbrander de jaarwoordtitel. Voor 2006 heb ik geen Jaarwoord kunnen vinden. Het Jaarwoord voor 2007 was Bokitoproof, u weet het vast nog wel: die chimpansee of was het een orang oetang die een hem irritant adorerend vrouwmens niet als liefdespartner wilde. Dat was dus gniffelen geblazen. In 2008 werd ook een gedenkwaardig gniffelwoordjaar met het verkozen Swaffelen, wat zo iets als ‘ongewenst met je penis paraderen’ betekent maar sedertdien vrijwel nimmer meer werd gebruikt. Het woord, bedoel ik. Ontvrienden, het van je sociale netwerksite mieteren van vage vrienden, was het Jaarwoord van 2009 en vorig jaar kreeg Gedoogregering die eretitel. Nou ja, dát kun je met enige goede wil ook nu nog – maar voor hoe lang? - actueel noemen. Maar Weigerambtenaar van 2011, hebt u dát woord ooit zelf gebruikt? ‘Mijn man is weigerambtenaar’, hoort u dát uw buurvrouw zeggen? Waarop u dan heel flauw antwoordt: ‘O, dus hij doet dus nog steeds hetzelfde werk?’ Ik ben benieuwd welk woord in 2012 met de woordeer gaat strijken. Ik zelf zie wel wat in Gelukzaligerd, dan hebt u én echt een woord-uit-het-verleden (want wie gebruikt het nu nog?) maar óók een jaar gehad, waarin u het hoogste geluk deelachtig is geworden. Daarmee is deze Minikul tevens mijn jaarwens, voor u en de mijnen, geworden. Maar zou Minikul in de betekenis van kleine flauwekullerige onzin ook niet een geschikt Jaarwoord voor 2012 kunnen worden?