26-07-2011 - Moi Noordenveld deur Rits Aalders, keurnoot veur Nei - Roon

Zute wraok.

Albert en Rieks bennen tweei goeie kameraoden. Ze gaon al jaoren met mekaor op vekaansie en in de winter kaorten ze eeinmaol in de week met zien vieren. Op die kaortaovends mag Geesie, de vrouw van Rieks, Albert altied graog een hak zetten. Hai har der dan ok al een mooi poosie over prakkezeerd, hoe hai heur een keer terug mus pakken. Nou warkten Albert en Rieks alle twee op de sukkerfebriek in Hoogkerk. Ze fietsten altied saomen. Maor in de campagne zaten ze niet in dezölfde ploug.

Op een middag löst Rieks Albert of, omdat die in de mörgenploug zit. Op weg naor hoes komp hai langs het hoes van Rieks en hai gait even bai Geesie an om een kop kovvie. Hai zit daor een schoffie en zeg tegen Geesie : “As ik dai zo bekiek, dan magst doe der nog best wezen. Doe hest aigenlijk nog best een mooi figuur. “
Geesie denkt : “Harregat, wat een malle praot. Dat döt hai aans nooit. Wai gaon nou al jaoren met mekaor om en nog nooit het hai zo raor tegen mai praot. Der zal toch niks aan schelen? “
Maor Albert blef deurgaon. Hai zeg : “Moest es even luustern, Geesie. Doe kriegst van mai 100 gulden, dan wil ik dai even in de bloes kieken. “
Geesie valt zowat van heur stokkie van schrik! Zie zeg : “Maor Albert toch, hoe kuj dat nou vraogen. Nou gaon wai al zoveul jaoren met mekaor om en nog nooit hij zo raor tegen mai praot. “
Maor Albert zeg : “Moest ies even luustern wicht, ik hol mien handen op de rug en ik beloof, da’k dai met gien vinger aankom. “ “Ja “, zeg Geesie “en as Rieks het komp te weten, dan zwaait der wat, dan kan ik mai wel oppakken.”
“Ach kom, “zeg Albert, “het blef toch tusken ons baidend. “
Geesie begunt te twiefeln. Het was nog maor een paor jaor nao de oorlog en 100 gulden was best veul geld. Zie zeg : “Ik gao akkoord, maor je mag absoluut niks tegen Rieks zeggen. “
Albert zeg : “Op mien erewoord. “Maor hai zeg der direct bai : “Moest es even luustern wicht. Ik verhoog het bedrag tot 150 gulden, maor dan moest mai topless een kop kovvie inschenken.”
Zie zeg : “Nou, dat kuj wel vergeten. Dat doe ‘k niet!! “
“ Nou,” zeg Albert , “denk je es in, wai allemaol veur 150 gulden kopen kunnen! “
Geesie zeg : “Beloof je, dat Rieks het niet gewaor wordt !? “
‘Kom, kom, “ zeg Albert, “doe wiest toch, da ‘k mai altied an mien woord hol ? Doe kenst mai al zoveul jaoren en doe wiest, da ‘k altied eerlijk tegenover dai west ben. Maor ik zal het nog beter veur dai maoken. Ik verhoog het bedrag tot 250 gulden. Dan haolst doe mai een flessie bier oet de kelder en die serveerst doe mai huilemaol naokend. Ik gao hier in de stoul zitten en ik beloof dai, da ‘k dai met gien vinger aankom. “
“Nee hör, “ zeg Geesie, “dat doe ‘k niet. Dat gait mai veul te ver.” “Nou ja. Even goeie vrienden, maor dan ok gien 250 gulden. “
Geesie zeg : “Je belooft mai, daj hailemaol niks tegen Rieks zeggen zullen? “
Zo gezegd, zo gedaon!
’s Aovends om 11 uur komp Rieks thoes van de febriek. Hai is nog maor net in hoes, of zien eerste vraog is : “Het Albert vanmiddag bai dai west ? “
Geesie zakt zowat deur de vloer van schrik. Zie denkt : “O, o, o, hoe moet ik mai hier oet redden ? “Zie zeg met ’n benepen stemmegie : “Ja, Albert het hier west. “
“Och,” zeg Rieks, “dan is ’t goed. Wai hebben op de febriek allemaol 250 gulden winstoetkering kregen en daor wol ik niet de haile dag met in de buus lopen. Toen het Albert anboden om het even bai dai an te brengen !!!!!!”