23-11-2010 - Aoverveer

Dat is de titel van de bundel, waoras de gedichten van Gré Seidel in bij mekaor bracht bint. Een tiel die al veul zegt: aoverver, overver. Met die biezundere klaank an het begun die bij de zuud-west hoek van Drenthe heurt, waor zij opgruid is. Aoverveer, omdat zij heur hiele leven in Brabant woonde en nog woont.

Gre, eigenlijk Grietje, Seidell-Broekhuizen woont in Geldrop bij Eindhoven.
De gedichten hef ze eschreven in de taal van heur jeugd; terwijl ze op grote ofstand van Drenthe woont.
Niet uut verlangst naor Drenthe ( want: ik was 27, net etrouwd en mit een jong gezin) dan hej drokte en ofleiding genog) maar ze har de behoefte heur kiek op het leven en gevulens op papier te zetten. As ze al verlangst har: dan was dat naor de mèensen in Drenthe en het landschap. En ze ontdekte dat de Drentse taol zich goed liende veur gedichten.
Zoas ze zölf zei: ‘Dizze taal is zachte en zangerig en weerd um gebruukt te worden.’
Ze stuurde wat gedichten op naor Oeze Volk: en dat was het begun van heur schrieverscarrière.
In heur gedichten is goed te zien dat Gre/ Grietje goed observeren kan.
Mit warmte schref ze over gewone mèensen, en mak ze daordeur bizunder. Zoas heur gedichten over vrouwen en kiender zien laot. Ook in latere gedichten blieft dit belangrieke elementen die an heur wark een dudelijk eigen kleur geeft. Niet zelden aodemt de gedichten ook een enigszins weemoedige sfeer uut, zoas in heur gedichten over het ( Drèentse) landschap.
Heur gedichten bint stark persoonlijk. Het verlangen naor harmonie en naor het vertrouwde sprek veul lezers an. Een diel van heur wark is dan ok goed toegankelijk; böd misschien herkenning of troost.
Gre Seidell- Broekhuizen ontwikkelde zich tot een schriefster die secuur de vinger leggen kan op ogenschijnlijk vanzölfsprekende zaken, daormit het persoonlijke verbriedend tot een algemene lading.
Ze hef een dudelijke visie op heur wark en heur taal.
Ze zeg daorvan: ‘Butendes bin ik bezörgd aover het verdwienen van talen en dialecten, veural het verengelsen van oons goeie Nederlaands. Ik weet wel: Talen leeft. Maar as ik heure dat der op de legere schoelen al haoste gien dialect meer eproot wordt, dan vien ik dit jammer.Talen geeft kleur an de gemeenschap. Het wordt zo saai en ienvormig: talen, huzen, kleding enz. As dizze bundel al een bijdrage zul wezen veur behold en onderhold van oenz specifieke dialect, dan is dit mien bijdrage daoran, die ik zölf nog mitmaken kan.’
Mit Aoverveer bint heur weerdevolle gedichten weer veur iederiene beschikbaar. Ie kunt hum in de boekhaandel kriegen.

Anne Doornbos, veurzitter van het Huus van de Taol.