20-04-2010 - Moi Noordenveld: Tea Nijnuis

Ontevreden
D’r bennen veul mensken ontevreden. Niet allent bai ons in Noordenveld mor overaal in Nederland. D’r bennen ok mensken die zeer tevreden bennen mor die heur je vaok niet.
Aj zo weg en weer je oor ies te luustern leggen dan heur je van alles waor men het niet met eins is. Het gaait meistal om mensken an de “zijlijn” met een eigen meining mor zölf niks doun.

Dizze mensken lopen te foetern op de belasting, de gemeinte, het waoterschap, gao zo mor deur.
Overal moej veur betaolen en alles is te duur.
Weer aanderen oeten heur ontevredenhaaid op een aandere meneier.
Zie schrieven een breif as heur wat niet an staait. Bouwt buurman een schuurtie dan wordt een bezwaorschrift schreven omdat men niet tegen dat schuurtie ankieken wil. Is het dat of is ’t jaloezie omdat buurman wel bouwen kan?
Weer aanderen doun het stiekum en bellen anoniem.
Ontevredenhaaid alom dus mor wie hebben in dizze economische recessie nog nooit ein eerpel minder eten. Dus zo slecht gaait het hier nog niet.
Aal dizze gedachten brochten mai tot het volgende gedichie (wat sommigen gien gedichie vinden).

Minder

D’r lopen zich aargns mensken aof te vraogen
waorom wai in Nederland klaogen.
Zij hebben ‘t nog veul minder dan wai
want daor gaon aale daogen veurbai
zunder eten en zunder waoter
De hoop op een beter “laoter”
is daor al huil laang vervlogen
je kunnen ’t zein in heur broene ogen.

Kiek dus in dizze slechte tied
noar wat het leven ons nog wel biedt.
Noar de mensken in verre landen
en kniep stief dicht je baaide handen.

Tea Nijnuis