DeKrant-info
Zoek nieuws:
Startpagina
Mijn weer in:
Komkommertrip - Komkommertrip 4 | 04-8-2009
Ons doel was vorige week woensdagochtend, toen we er voor een nieuwe serie lukrake interviews voor deze zomerrubriek op uit trokken, om in Zevenhuizen – de feestweek staat daar op het punt om te beginnen – wat vraaggesprekjes te houden. Over het op handende zijnde megafeest en wat men daarvan weer verwachtte. Maar vóór we daar, in Zevenhuizen dus, aankwamen hadden we al (weer) heel wat andere mensen gesproken. Waarbij kritische opmerkingen ten aanzien van de overheid niet werden geschuwd. Met name het openbare groenbeleid van de gemeente Noordenveld werd bekritiseerd. En dat mág, nee móet. Want deze rubriek wil een spreekbuis zijn van wat er onder (willekeurige) burgers leeft. En daar hoort opbouwende kritiek ook bij. Opdat er (ook) wat mee wordt gedaan….



Zevenhuizen was dus het uitgangspunt van de trip. Maar uiteindelijk was de ontmoeting die het Komkommertrip-team op weg daar naar toe, op de Roderweg in Roden, met een drietal in fel oranje voorschoot gestoken dus goed herkenbare medewerkers van het Werkvoorzieningschap Novatec had, meteen al ‘goed’ voor een ander uitgangspunt: Het onderhoud van het openbaar groen in de gemeente Noordenveld. Want dat kan stukken beter, zeggen de heren die druk doende waren met het uitvoeren van deze taak, die het gemeentebestuur aan Novatec heeft uitbesteed.

Dirk Vos (56), geboren Nörger maar al jaren in de Heerestraat in Roden wonend, heeft als vakman en dus kenner nogal wat kritiek op het gemeentelijk groenbeleid. Maar ook op ons, burgers. Want met name het zwerfafval neemt schrikbarend toe, zegt hij: We treffen steeds meer lege flessen en blikjes, kranten en folders in de bosjes aan. Ik denk dat dit komt omdat de mensen nu meer voor de containers moeten betalen,suggereert hij. Maar dat is natuurlijk geen stijl.” Ook het onkruid-beleid wordt door de tuinlieden gehekeld. Daar mogen we maar weinig meer aan doen en dat doet de trottoirs wel erg verslorderen. ’t Zal allemaal wel een kwestie van geld zijn, maar het is echt soms geen gezicht. Roden wordt er niet netter op en dat is jammer. Als u dit leest, is Dirk – net als zijn twee andere collega’s, ze vormen min of meer een vast ploegje – met vakantie. Waarheen? Balkonadia,zegt Dirk grijnzend.

Zijn collega Jan Kuiper – ‘ik ben in de stad Groningen geboren maar woon al weer 38 jaar in Roden’- knikt instemmend. Hij noemt het groenbeleid van de gemeente “Waardeloos en schrijf dat zo ook maar op. Ik hoop dat de baas dit leest en dat er wat aan wordt gedaan, want echt, dit begint de spuigaten uit te lopen. Ons mag je dat niet kwalijk nemen,” voegt de min of meer ‘aanvoerder’ van het groendrietal er aan toe. Want wij zijn per klus aan tijd gebonden. ”Weet je (geeft ie zijn meerderen, of eigenlijk de gemeente, als zinvolle tip mee): Steek één keer wat meer geld in het goed schoonmaken, dan kunnen wij het daarna veel makkelijker en in veel minder tijd schoon houden.” Bij regen gaan de Novatec-mannen in het rijdbare schaftkeetje schuilen dat ze immer vlak bij hun werkklus hebben staan. “Dus dat is wel goed geregeld. En ik ben geen slavendrijver, alle drie kennen we onze verantwoordelijkheid en het loopt prima zo.” Kuiper gaat (nu: ís) met vakantie in Zuid-Duitsland, tegen de Oostenrijkse grens aan.We komen daar al meer dan dertig jaar in een appartement en dan is het terrasjes pikken en wat door dorpjes slenteren. Of het openbare groenbeleid dáár anders, lees: beter is, stoken we dat vuurtje nog even op. Jan Kuiper gaat daar gretig op in. Wis en waarachtig,zegt ie. Wegen, plantsoenen, stoepen, het ziet er dáár allemaal verzorgder uit.

De Dritte im Bunde, Jacob Pol uit Leek, heeft zich tot dan bescheiden afzijdig gehouden maar ook híj is het met zijn collega’s eens: Het groenbeleid in Roden kan veel beter. De trottoirs zijn in Leek volgens mij ook schoner,constateert de geboren Leekster als vakman. Ik vind dat er in Roden meer hondenpoep op de stoep ligt, eerlijk gezegd erger ik me daar aan. Hondenbezitters moeten hun verantwoordelijk kennen en nemen. Maar – voegt ie er ietwat verzachtend aan toe – de mensen in Roden zijn in doorsnee even aardig als die in Leek, hoor.” Wat hem in zijn woonplaats irriteert, is het rijgedrag van veel automobilisten op de Euroweg waar hij in Leek woont. “Dat is een 30-kilometerzone maar veel automobilisten rijden een stuk harder. Gevaarlijk! De 53-jarige Pol brengt zijn vakantie door op de camping bij Gasselte. En hij prijst de saamhorigheid van zijn Novatec collega’s.

Via een omweggetje, de Westerflier, willen we koers zetten naar ons eindpunt Zevenhuizen. Maar aan die Westerflier is Fokje Karssies, 76 is ze, zó druk doende om haar tuintje op orde te maken dat het waard is om ook dáár even te stoppen. “Maar ik heb niks te vertellen,”reageert Fokje verbaasd. De van oorsprong schippersdochter woont nu 18 jaar in Roden, ‘vlak bij mijn zoon’, en dat bevalt haar prima. “Mooie natuur, gezellig dorp, goed winkelbestand, eigenlijk heb ik niks te wensen. Af en toe ga ik met de bus naar de stad Groningen waar ik jááren heb gewoond. Maar terug hoef ik niet, hoor. Hoewel: Op den duur wil ik wat meer naar het centrum van Roden verhuizen, naar een appartementje. Dat is op mijn leeftijd toch makkelijker. Ouderdom komt met steeds meer gebreken, besef ik. Maar verder geen klagen hoor.”

Nog zijn we niet bij ons eindpunt Zevenhuizen. Want in Nieuw Roden treffen we, vlak bij de super van Poiesz, Petra Vening aan die met twee van haar drie peuters op weg is om boodschappen te doen. Petra woont in de Vijfde Verloting, aan het Jonkersveld, en dat sedert twee maanden. “We komen van Groningen, van Corpus den Hoorn en dan is het hier vergeleken met dáár een eldorado om te wonen. Zeker ook voor de kinderen. Die heb je in deze nieuwbouwwijk plenty dús zou een speeltuintje geen overbodige luxe zijn,”zegt ze. “De wijkvereniging is daar ook druk mee bezig, maar ja, ambtelijke molens malen nu eenmaal langzaam.” Het winkelbestand in Nieuw Roden mag wat Petra betreft nog wel enigszins worden uitgebreid. “Een drogistensuper, Kruidvat bijvoorbeeld, zou hier in een omgeving met veel kleine kinderen – veel luiers immers! – denk ik best kunnen renderen.”
Mevrouw Vening kent de structuurvisie, die zoals de vlag er nu voor staat vooral (ook) op dit deel van de gemeente Noordenveld slaat, “globaal, maar zeker niet tot in detail; elke keer komen daar ook weer veranderingen en andere prognoses in voor, ’t is allemaal nog een beetje veel verwarrend.”

Dat vindt even later ook Kor Doewes die aan de Poolswijk woont. De geboren Veendammer woont nu 25 jaar in Nieuw Roden en híj volgt de plannen voor met name (veel) woningbouw in zijn omgeving met meer dan oppervlakkige interesse. “Dorpsbelangen omarmt de huidige plannen, die overigens best nog wel weer kunnen veranderen, maar ik en zoals ik tijdens een voorlichtingsavond heb gemerkt ook de meeste inwoners die toen aanwezig waren, doen dat zeker niet. Ik heb mijn lidmaatschap van Dorpsbelangen dan ook opgezegd. Maar zoals ik al zei: Er kan nog zoveel veranderen, er zijn al zoveel aangepaste studies geweest. Maar ik blijf alert.” Over het openbaar beleid van de gemeente Noordenveld heeft de 67-jarige Doewes ook een uitgesproken mening. “Ik vind dat de gemeente best wat meer aan de bestrating mag doen. Je breekt af en toe je nek over opstaande stoeptegels.” Maar bijna ‘verzachtend’ stelt Kor tóch, dat het wonen hem hier best bevalt. “Ik vermaak me wel, ik heb veel hobby’s. Kunstschilderen hoort daar ook bij. Kom maar eens langs voor jullie rubriek Kleintje Cultuur.” We beloven hem, dat te zullen doen. Wordt t.z.t. vervolgd dus.

“En nu rap door naar Zevenhuizen,” maant de fotograaf. Druk werkend in haar tuin aan de Mr. Haarmanstraat treffen we daar Ciska Hoekstra aan. Zij en haar echtgenoot bestieren een dierenartsenpraktijk aan de Euroweg in Leek, hoewel ze als ‘service voor de buurt’ kleine praktijkklussen af en toe ook wel thuis, in Zevenhuizen dus, uitvoeren. Het zijn vooral huisdieren die worden behandeld, vertelt mevrouw Hoekstra. “De fysiek zwaardere dieren, zoals koeien en paarden, behandelden we voorheen ook maar dat deel hebben we aan een praktijk in Marum overgedaan.” In Zevenhuizen woont de familie nu bijna 29 jaar. “En tot volle tevredenheid,”vertelt ze ongevraagd. “Zevenhuizen is vooral gezellig en gemoedelijk, je hebt er in wezen álle voorzieningen, ík mis hier in ieder geval niets. We wonen, ik herhaal het nog maar eens, met veel plezier op (en niet in!) Zevenhuizen.” Op de feestweek die komend weekend begint, verheugt Ciska zich wel degelijk. “Maar actief doen we er niet aan mee. O ja, de straat wordt als gebruikelijk versierd. En de meest aantrekkelijke programmapunten zijn voor ons toch het ringsteken en de vee keuring. Maar eigenlijk zijn alle elementen in de feestweek de moeite meer dan waard.” Nu we er tóch zijn: Wat is – desnoods een beetje – een ergernis?, gooien we toch nog even een provocerend balletje op. “Ik zou willen dat winkels – en dan doel ik met name op Leek – wat beter uitkijken waar ze hun artikelen op de stoep uitstallen. Vooral rolstoelgebruikers kunnen er soms nauwelijks langs. In het algemeen zou ik willen zeggen dat ‘we’ wat meer zorgzaamheid naar elkaar toe moeten tonen.”

Op haar bibs zittend het onkruid handmatig uit haar tuintje halend treffen we Ella Alkema in de MAD Bakkerstraat in Zevenhuizen aan. Ze is een geboren Zeumhuuster en zeven jaar geleden weer in haar vertrouwde woonplaats teruggekeerd. “Hier voel ik me thuis,”zegt ze. “Dit vóelt ook als thuis. Maar er is wel heel wat veranderd. Pruim is Pruim niet meer en dat vind ik doodzonde. Ik hoop dat ‘ze’ daar wat aan gaan doen want we missen hier in de regio zo’n disco echt. Ik heb er heel wat avonden doorgebracht.” Natúúrlijk doet de 38-jarige Ella aan de feestweek mee, ze verheugt zich er ook op. “Maar het meest verheug ik me toch op de rockavond die op 15 augustus in de Aubergine wordt gehouden. Mijn favoriete rockgroep Superbug treedt dan op. En eerst komt nog Rockin’ the feestweek, op 8 augustus bij café Kajuiter. Ja, rock is mijn passie.”

En tot slot: Wie loopt daar zo trots zijn herdershond Wanda uit te laten? Christiaan Vinke van het Weth. Appelhofplantsoen, uiteraard ook Zevenhuizen. Christiaan, bestierder van een eigen handelsonderneming – ‘ik doe heel kort door de bocht onder andere in zitmaaiers en compressoren ‘- en daarnaast ook vertegenwoordiger toont geen haast als ie ons vertelt hoe zeer hij zich op de Feestweek verheugt. Maar hij heeft dan ook vakantie. En de 34-jarige mannetjesputter doet ook actief aan een feestweek-element mee: aan het touwtrekken. Hij kijkt vooral uit naar de nazit in ’t Sierdhuis van de Korfbalvereniging Sparta. Christiaan mist niks in zijn woonplaats. “Ik zou echt niet weten wát.” Hij is, zegt ie uit de grond van zijn hart: een gelukkig mens.”

En dat is weer een prachtige afsluiting van deze Komkommertrip, die we volgende week weer hopen voort te zetten. Tot dan.




« Ga terug

De Krant DEZE week

Plaats hier uw advertentie
al vanaf 1 Euroo'tje!


SERVICE
Fotoservice
Media Informatie
Verenigingen
RSS
Colofon
Disclaimer
Pda
Contact
ADVERTENTIES

 


POLL

Geen Actieve Poll