31-01-2012 - Daar zakt je de broek van af

LEEK - Horen, zien en zwijgen. Van jongs af aan kennen we de drie woorden en vaak ook de drie apen met het uitbeelden hiervan. De uitdrukking komt van oorsprong uit de leer van de Chinese wijsgeer Confusius, ‘ongetwijfeld’ een ieder bekend. Mij dus niet, daarom Wikipedia maar weer geraadpleegd. De drie apen heten in Japan Mizaru, met zijn handen voor zijn ogen (ziet geen kwaad), Kikazaru, met zijn handen op zijn oren (hoort geen kwaad) en Iwazaru, met zijn handen voor zijn mond (spreekt geen kwaad). Soms wordt er een vierde aap afgebeeld: deze wordt Shizaru genoemd en beeldt "doet geen kwaad" uit. Hij heeft zijn handen op zijn buik, over zijn genitaliën of gekruist. Zo zijn we allemaal weer op de hoogte van deze apen’streken’. Als politici krijgen wij af en toe post waarop aan de buitenzijde van de envelop staat vermeld ‘Vertrouwelijk’. De inhoud gaat vaak over personen of bedragen. Geheim dus. Mond houden en voor jezelf houden. Ook zijn er af en toe besloten vergaderingen met dezelfde strekking. Nog een voorbeeld. Toen Siepie de Jong afscheid nam, na van 1984 tot 2005 burgemeester van de gemeente Leek te zijn geweest, werd er een vertrouwenscommissie ingesteld die op ‘zoek’ ging naar een nieuwe burgemeester. In vertrouwen werd na een aantal maanden de raad op de hoogte gebracht van de overgebleven drie kandidaten. Uit die drie kandidaten werd de huidige burgemeester Hoekstra gekozen. De andere twee dus niet. Over deze twee kandidaten mag de raad van toen nooit een naam naar buiten brengen. Nooit betekent dus levenslang. Horen, zien en zwijgen dus. Afgelopen vergadering werden we in beslotenheid op de hoogte gebracht over een triest voorval. Er werd uitleg gegeven en er konden vragen worden gesteld. Nogmaals in beslotenheid, dus zo vertrouwelijk als ik weet niet wat. Wat schetst in ieder geval mijn verbazing een aantal dagen daarna? In het DvhN werd door een zekere journalist het vertrouwelijke nieuws in geuren en kleuren beschreven. Niet dat deze journalist er iets aan kon doen, maar er zijn altijd journalisten die ‘smullen’ van dit soort privé-verhalen. Een tweetal raadsleden uit een naburige gemeente vonden het nodig om in het openbaar vragen te stellen over het geheime onderwerp. Als de broek nog niet was afgezakt, dan zakte deze toen wel. De ene raad blijkt de andere niet te zijn. N.a.v het agendapunt dat ik vorige week aan de orde stelde over de verbodsborden langs de Lindensteinlaan heeft het college in al haar ‘wijsheid’ besloten om niet in te gaan op de wijsheid van de aanwonenden. Zij wilden dat de verbodsborden voor vrachtverkeer weer terug werden geplaatst. Het merendeel van de commissie vroeg om de bewoners tegemoet te komen, maar helaas. Het zou mij niet verbazen dat het laatste woord hier nog niet over gesproken is. De aanwonenden hebben in ieder geval besloten de gang naar de rechter te maken. Maar afwachten of deze  rechter de wijsheid in pacht heeft.