10-01-2012 - Inspiratie

Een enkeling vraagt mij wel eens of ik moeite heb met het vinden van een onderwerp voor het schrijven van deze natuurrubriek. Dat is geenszins het geval. Onze natuur is zo veelomvattend dat de onderwerpen voor het opscheppen liggen. Wat dat betreft is het mogelijk om hier de eerstkomende 25 jaar probleemloos in te voorzien. Het is wel de vraag of de uitgever/redactie van deze krant daar behoefte aan heeft en, ook niet onbelangrijk, of ik dat eigenlijk zelf wel wil.

Voorlopig ga ik gewoon nog even door en heb me voorgenomen me dit jaar vooral te laten inspireren door de natuur dicht bij huis. Onderdeel van dat voornemen is om alle natuurfenomenen die ik in, of vanuit onze tuin waarneem wil benoemen. Een snelle berekening leert me dat het wellicht mogelijk is om zo’n 500 verschillende organismen van een naam te voorzien. Dat is een hele uitdaging en of het lukt zal op het eind van het jaar wel blijken. Op voorhand was al gerekend op een behoorlijk aantal vogels in het begin van het jaar. In januari vindt altijd de tuinvogeltelling van IVN Roden plaats. De deelnemers noteren dan gedurende de hele maand het maximale aantal vogels van een soort dat op één dag wordt gezien. Om die reden heb ik een voederplek in elkaar geknutseld (foto) waarbij gehoopt werd dat er tal van gevleugelde vrienden op af zouden komen. Stond de teller vorig jaar omstreeks deze tijd op ongeveer 30, nu zijn het er slechts 11. Het heeft alles te maken met het zachte weer; de vogels vinden genoeg in de natuur en hoeven niet bijgevoerd te worden. Wat ook scheelt bij ons, is dat de voederplek te ’open’ in de tuin staat. Vogels vinden dat niet prettig, want ze willen dekking in de buurt waarin ze kunnen vluchten bij een aanval van roofdieren. Afgelopen zondag kon ik zo’n predator noteren toen een sperwervrouw bij ons in de tuin in een boom neerstreek.

Om die 500 soorten te halen moeten er naast vogels op tal van andere zaken worden gelet: spontaan gevestigde inheemse planten (zeg maar onkruid), paddenstoelen (misschien een stuk of 30), zoogdieren (een paar), amfibieën (ook niet veel) en dus moet ik het vooral hebben van de insecten. Die zijn er meer dan genoeg maar het valt niet altijd mee om ze te benoemen. Dan moeten de boeken er op worden nageslagen en dat maakt het juist weer leuk; je leert ervan.
Ongetwijfeld zal het de nodige onderwerpen voor deze rubriek opleveren, maar daarnaast bepaalt u mede de inhoud door zaken te melden die u opvallen. Zo meldde Hannie Kruize uit Nieuw-Roden dat bij hun huis aan de Kortewijk de laatste tijd een Ooievaar rondscharrelt en ze vroeg zich af of dit komt door de zachte winter. Ik heb geantwoord dat dit inderdaad zo is want er is voor ooievaars nog wel het één en ander te vangen, muizen en mollen bijvoorbeeld. Bovendien is door het fokprogramma waarbij de ooievaars op stations worden gehouden het trekgedrag beïnvloed; het is er als het ware uitgesleten. Kijk daarom niet raar op wanneer u in deze tijd ooievaars ziet, zelfs niet als het echt winter wordt.

Vrij spectaculair is een waarneming van Alex van der Kloet uit Nietap te noemen. Hij ontdekte een Roodkeelduiker bij Peize even ten noorden van de Noorddijk. Dit is een duiker (iets groter dan een Fuut) die hier ’s winters is te zien, maar dan wel meestal op zee. Soms wordt hij in het binnenland gezien en dat dit nu gebeurt, is een gevolg van de stormachtige wind waarmee we te maken hebben gehad. Daardoor waren in De Onlanden de laatste tijd ook Dwergmeeuwen te zien. Misschien nu nog steeds, want beide soorten zijn zondag nog waargenomen. Dat werd trouwens ook nog vermeld bij de waarnemingen op www.natuurindeonlanden.nl. Deze website verschaft daarnaast alle gewenste informatie over het natuurgebied De Onlanden. Ik las daar ook de oproep om vooral niet over de dijken te lopen nu de waterberging wordt gebruikt. Veel dieren die in het onder water gezette gebied verbleven zoeken namelijk de hogere delen op en verstoring is dan zeer ongewenst. Toch zijn er nog altijd lieden - vaak ook nog met loslopende honden, wat al helemaal een kwalijke zaak is – die de regels aan hun laars lappen. Kennelijk is het nodig verbaliserend op te treden, maar of dat helpt…