14-02-2012 - Fotootje

Iemand met verstand van zaken vertelde me eens dat een goede ’eyecatcher’ boven een artikel het halve werk is. Het is een jargon dat niet de mijne is, maar vanwege de voortgang van het gesprek moest er wel serieus op worden gereageerd. Er werd mee bedoeld dat een foto de aandacht van de lezer moet trekken, een blikvanger dus, en moet aanzetten tot het lezen van het artikel. En passant werd nog opgemerkt dat een ’prikkelende’ tekst als kop dat zelfde effect kan hebben. Sommige kranten pakken wat dat betreft behoorlijk uit.

Voor een dergelijke kop ontbreekt hier de ruimte en is bovendien niet per se nodig, want meestal gaat het ’gewoon’ over de natuur, hoewel dat best prikkelende zaken kunnen zijn. De inhoud van deze stukjes wordt daardoor in één of slechts enkele woorden geduid en een (goede) foto doet de rest. Hiervoor maak ik graag gebruik van foto’s van anderen. Gemiddeld gebeurt dat in ongeveer een kwart van de gevallen, vooral wanneer er een verhaaltje aan vastzit. Nu valt er over elk natuurfenomeen wel iets te vertellen, maar vaak moeten daarbij keuzes worden gemaakt.  Helaas kunnen lang niet alle aangeleverde foto’s worden geplaatst. Af en toe wordt het me gemakkelijk gemaakt, dan is de kwaliteit van de foto gewoon niet goed genoeg. Vanwege kwaliteitsverlies bij de druk van bladen zoals deze moet je daar rekening mee houden, dus moet je kritisch zijn. Jaren geleden (in het analoge tijdperk) was ik in een fotozaak waarvan de eigenaar zich kritisch uitliet over foto’s die hij te zien kreeg; mijn foto’s. ”Bagger!” oordeelde hij hardvochtig en ik was het nog met hem eens ook. Met een vakspecialist ga je natuurlijk niet in discussie.

Zoals gezegd was dat jaren geleden en sindsdien is er nogal wat veranderd. Tegenwoordig bekijk je het resultaat van je eigen fotosessies op de computer en mag je er zelf hardvochtig over oordelen. Vooral in het begin van het digitale tijdperk meende ik er goed aan te doen het merendeel van de foto’s te verwijderen. Daarbij ben ik overigens vaak iets te rigoureus geweest bij het schiften van macrofoto’s. Wanneer het vage deel, waaraan je bij zulke foto’s niet ontkomt, teveel overheerste kwamen ze in de prullenmand terecht. Nu gebeurt dat nog maar zelden, wat ook een gevolg is van zorgvuldiger fotograferen. Niet dat het daardoor allemaal topkwaliteit is, maar het kan er best mee door. Dat was niet het geval bij een foto van een wants die mij werd toegestuurd door iemand die zelf erg verguld was met het resultaat. En of ik er maar even een verhaaltje over wilde vertellen, dat was mij wel toevertrouwd! Die aansporing leidde er mede toe af te zien van plaatsing; het moet niet te dwingend worden. Maar laat u zich er niet van weerhouden foto’s te blijven sturen.

Van enkele ’vaste’ fotografen ontvingen wij de laatste tijd een aantal mooie foto’s. Die foto’s kunt u bekijken op de website van IVN Roden. Ze zijn van Pia Zomer (Roden) en Bertus van der Velde (Eelde) die toevallig beiden een Aalscholver hadden gefotografeerd. Pia had ook een prachtige foto van een ijzig wad gemaakt met contrasterende basaltblokken op de voorgrond. Ik denk dat het weer van de afgelopen tijd voor veel fotografen een inspirerende periode is geweest. Zelf wilde ik er ook op uittrekken, maar steeds kwam er weer iets tussen waardoor het er niet van kwam. Uiteindelijk lukte het op vrijdag een rondje te maken in de mooie omgeving van Roden, mijn woonplaats. Graag rijd ik dan langs het fraaie beekdal met het meanderende Lieversche Diep. Vanaf een vast punt tussen Roden en Lieveren zijn al tientallen foto’s gemaakt van hetzelfde landschap (foto) wat telkens toch weer anders is. De vorige keer was het één en al water wat je zag en nu dus ijs. Toch was, vanwege de stroming, een redelijk groot deel open water. Dat biedt vogels de kans er te foerageren. De IJsvogel zag ik er niet, maar er kan best één in de buurt zitten, want dit zijn wel de plekken waar ze kunnen overleven. Vissen zitten daar vast en zeker, want er zwom een Grote zaagbek. Het is een mooie duikeend, in dit geval een mannetje, die met zijn gezaagde snavel met hoorntandjes een eenmaal verschalkte vis gemakkelijk vast kan houden. Maar dan moet die vis eerst nog wel even worden gevangen.