03-01-2012 - Onze uitspraken hebben soms behoorlijke impact

RODEN – Opeens waren ze daar: de Stuurlui aan Wal die wekelijks op geheel eigen wijze het nieuws van de afgelopen week in de Krant bespraken. Begonnen als aardigheidje is de rubriek – gehaat en bejubeld- uitgegroeid tot één van de meest gelezen ‘stukjes’ in de Krant. Dat merken de stuurlui- Geert Willems, Hindrik van der Spoel en Josefien Maas- zelf ook. ‘’Onze uitspraken hebben behoorlijke impact. Soms positief, soms minder prettig. Daar moet je echter maar tegen kunnen.’’ De Krant nam een lunch met de Stuurlui.

Van der Spoel (van 1968) en Willems (van 1944) troffen elkaar al vaak aan de leestafel van de bibliotheek in Roden. Met andere bezoekers van de bieb werden de meest uiteenlopende onderwerpen besproken. De meningen vlogen over tafel, standpunten werden uitgewisseld. Het leek Henk Hendriks – zelf ook vaste gast in de bieb- leuk om deze mensen hun mening in de Krant te laten ventileren. En zo geschiedde. Vorige week stond editie 28 in de Krant. Van der Spoel weet dat. Hij is cijferfetisjist. ‘’Ik vergeet vrijwel nooit iets, ben heel goed in data en telefoonnummers’’, zegt Hindrik, die per januari op vrijwillige basis aan de slag gaat als seniorenvoorlichter. Van der Spoel is bovenal bekend als schrijver. ‘’Verder ben ik vooral een dag- en nachtdromer. Ik leef vooral met mijn hoofd, daar ‘maalt’ het 24 uur per dag. Ik observeer het leven meer, dan dat ik er zelf echt aan deelneem. In feite ben ik toeschouwer van mijn eigen leven’’, zegt Van der Spoel, die zich echter wel voorgenomen heeft dit jaar écht aan zijn tweede boek te beginnen, en in 2012 graag een stedentrip zou maken. ‘’Ik zou inderdaad graag weer iets van de wereld zien. De laatste stad die ik bezocht heb is Berlijn. En dat is al weer even geleden.’’

Geert Willems is wellicht de meest uitgesproken stuurman. Willems is publicist en doet al jaren historisch onderzoek naar paarden en mensen. ‘’Ik ben een linkse jongen, maar dat is de lezers wel al duidelijk. Ik heb de afgelopen maanden gemerkt dat bepaalde uitspraken heel gevoelig liggen. Zo heb ik iets gezegd over jonge mensen die in het leger gaan. Ik heb daar een uitgesproken mening over. Daar zal ik ook niet van afwijken, al heb ik alle begrip voor de vaders en moeders die wél respect en waardering hebben voor wat hun zoon doet’’, zegt Willems. ‘’Ik heb overal een mening over en loop nergens voor weg. En voorlopig ben ik nog steeds niet ‘van de brommer geschoten’.’’ Willems maakt zich zorgen over Nederland. ‘’Hét probleem van Nederland is het feit dat Artikel 1 van de Grondwet (vrij vertaald: alle mensen zijn gelijk) niet gerespecteerd wordt. Kijk, ik ben zelf zo’n multi-culti, zo’n theedrinker. Ik verwacht nóg veel grotere problemen in Nederland. Teveel mensen reageren vanuit de onderbuik. Steeds meer mensen kussen de handen van de mensen waar ze bang voor zijn. Dat baart me zorgen. Het is begonnen met Fortuyn, je hebt nu Wilders. In wat voor wereld komen we terecht?’’

Josefien Maas (van 1992) is de stuurvrouw van het gezelschap. Ze is nog aan de studie en wil uiteindelijk kleuterjuf worden. ‘’Ik ben een keer met Geert meegegaan omdat ik wel eens wilde zien hoe deze rubriek tot stand kwam. Ik ben vervolgen blijven plakken. Ik vind het heel leuk, en mijn docenten op school lezen het ook. Ik heb me voorgenomen in 2012 minder diep na te denken over bepaalde dingen. Ik wil minder ‘malen’. Wil minder bang zijn en meer dankbaar zijn voor wat ik heb en wie ik ben.’’

Willems heeft geen goede voornemens. ‘’Ik ben een aantal jaren geleden al gestopt met roken en dat heeft me goed gedaan. Ik rookte de één na de ander en belandde er bijna door in de goot. Ik deed niets, ik had het te druk met roken. Ik heb mezelf toen toegesproken en ben gestopt. Sindsdien gaat het beter met me’’, zegt Geert, die zijn lichaam na de dood beschikbaar wil stellen aan de wetenschap. ‘’Ja, dat is een wens van me. Ik moet het nog wel regelen allemaal.’’

De Stuurlui zijn zo scherp als een mes en gaan in 2012 gewoon verder met het beschouwen van het nieuws. ‘’Ik denk dat we alle drie wel een creatieve geest hebben’’, zegt Van der Spoel. ‘’Ik zeg nooit iets voor niets’’, zegt Willems. ‘’Soms bedoel je bepaalde dingen wel eens ietsje anders. Daar heb ik begrip voor, want het is lastig om van onze meningen een verhaal te maken’’, lacht Josefien. Het weetje van 2011 komt nog even van Van der Spoel. ‘’Ik ben in 2011 slechts 25 keer naar het Pannenkoekenschip in Groningen geweest, in 2010 was dat nog 29 keer.’’ Waarvan akte.

Chagrijn
Geert Willems en Josefien Maas bezochten donderdagmiddag de burgemeester. Reden: Josefien had toch wel wat spijt van de opmerkingen dat de burgervader een chagrijn zou zijn. In werkelijkheid viel dat – zo liet Josefien later weten- heel erg mee. ‘’Bovendien heeft hij een geweldige vrouw’’, zegt Josefien, die de burgervader bij zijn woning verraste met een bosje bloemen.