06-12-2011 - Dit is Mijn Lijf

Gaan we weer. Televisie. Onzin, plaatsvervangende schaamte, irritatie en verwondering. Het kwam allemaal weer eens samen tijdens het programma Dit is Mijn Lijf. Het concept is simpel: een bus met wat artsen en een tandarts rijdt wat rond, chartert de meest debiele mensen (liefst met totaal verwaarloosde gebitten en bijzonder weinig herseninhoud) en zet ze (sinds een eeuwigheid) weer eens in een dokters- dan wel tandartsstoel. Het levert verbazingwekkende televisie op.
Laten we haar Grietje noemen. Grietje ziet er best aardig uit, al heeft ze niet gelijnd voor de Kerstdagen. Grietje heeft pijn bij het vrijen. Als haar Hans haar wil beminnen, slaat genot snel over in pijn. En dat is niet fijn.

‘Zelf heb ik geen idee hoe dit kan’’, vertelde ze. ‘’We proberen het zo ontspannen mogelijk te doen. Dus niet – hup- in de keuken of een vluggertje op de bank. Néé, we nemen echt alle tijd. Alsof we nog maar net verliefd zijn. Een wijntje, zoenen, wat opwarmwerkzaamheden en dan zijn we er wel klaar voor. Denken we dan. Het valt echter altijd weer tegen. Pijn is niet fijn.’’
En dus moet Grietje – Hans is er niet bij- uit de kleren. De dokter – die wel heel ernstig kijkt- zet zijn helm met mijnwerkerslampje op en gaat eens even kijken. Het blijft lang stil.
‘Jahaa, dokter. Dáár. Ja dáár. Dáár doet het pijn. Ja, oeh, ai, ja, ‘
De dokter zegt niets, kijkt steeds ernstiger en komt vervolgens met een opmerkelijke uitspraak. ‘Je binnenste schaamlippen zijn vrijwel niet te zien.’ Zelfs niet met lampje.
Dokter gaat onverdroten verder. Het lampje op de helm wordt wat verplaatst, de camera zoomt nog maar eens in, op zoek naar de binnenste schaamlippen, die er echter niet zijn.
Na het reclameblok- heel vervelend in dit geval- is de dokter nóg bezig. Zijn vinger dringt steeds dieper naar binnen. Waarom is een raadsel, want even later pakt hij alsnog een eendenbek. ‘Een kleintje’, zegt hij ter geruststelling.
Terwijl in dezelfde ruimte een vrouw wordt behandeld aan een vals gebit, glijdt de eendenbek – schijnbaar- soepel naar binnen. Grietje kijkt wel wat moeilijker. Hoe verder de eendenbek…, u snapt het vast wel. Weer valt de dokter vervolgens stil. Een diagnose volgt nog steeds niet. Terwijl aan de andere kant een mevrouw wordt verlost van steenpuisten in een zone waar je die niet meteen wenst, gaat de ontdekkingsreis van de dokter- gewoon casual gekleed overigens- door. Na een kwartiertje vinger- en eendenbekwerk komt hij met het eindoordeel: Grietje moet naar de gynaecoloog. Misschien dat die hulp kan bieden. Meer dan het missen van een schaamlip en wat littekenweefsel heeft deze arts niet kunnen ontdekken.
Ondertussen was de behandeling van Grietje trending topic op twitter. Met name over Hans werden nogal wat opmerkingen gemaakt. Hans zou –zo was op twitter te lezen- wel eens een negroïde man kunnen zijn. Want dat soort mannen is nu eenmaal- zo zegt men althans- groot geschapen.
‘Of een Buiter’, twitterde Erik Buiter.