06-07-2010 - Onze man in Zuid Afrika week 27

Speciaal voor de Krant bericht Roel Borren (ex Leutingewolde) uit Pretoria over zijn WK-belevenissen. Vandaag opnieuw een bijdrage van Roel.

Nog een week tot de finale en een paar uur tot de wedstrijd Nederland – Brazilië. Na al het aftellen en de enorme verwachtingen gaat het allemaal erg snel.

Raar ook dat het grootste deel van de ploegen al naar huis is, inclusief hun fans. Vaak wordt er gezegd dat het toernooi pas begint bij de achtste finales, maar ik denk dat het interessantste gedeelte de groepswedstrijden zijn. Misschien zijn de wedstrijden niet het beste of het spannendst, maar alle landen zijn aanwezig, alle fans zijn nog vol hoop. Op straat, in de malls, zie je al die kleuren door elkaar. Nu zijn we een ronde verder en zijn veel fans teleurgesteld naar huis teruggekeerd. Vandaag zijn er weer wedstrijden, maar de afgelopen twee dagen niet, net als veel andere mensen had ik last van ontwenningsverschijnselen. Dus wordt er volop gepraat over wat het toernooi tot nu toe heeft gebracht. Over voetbal zelf praten ze hier niet veel, het gaat meer over de sfeer, de organisatie, en nee dat gaat niet over buitenspel-doelpunten en wel of niet camera’s gebruiken. Als het over de organisatie gaat, dan gaat het over het ontvangen van de fans, het transport, de politie, grote schermen op pleinen, etc. De Zuid-Afrikanen kunnen trots zijn, alles wat goed ging hebben zij georganiseerd, alles waar kritiek op is geweest is door de FIFA georganiseerd.

In de twee voetbal-luwe dagen overheerst een enorm gevoel van trots. Niet alleen is de organisatie goed, de sfeer is zo niet beter. Ik heb al eerder geschreven hoe enthousiast de Zuid-Afrikanen zijn en dat ze naar alle wedstrijden gaan. Ook na de uitschakeling van Bafana Bafana is dat zo gebleven. Op geen enkele manier lijkt het enthousiasme af te nemen, de vlaggen blijven aan de auto’s wapperen, vaak komen er nieuwe vlaggen bij van landen die nog wel in het toernooi zijn, met name Ghanese vlaggen. Maar een nieuwe trend is de vlag waarop alle 32 vlaggen staan afgebeeld, je steunt dus niet meer een land maar iedereen die mee doet, de Olympische gedachte in het voetbal.

Toch zullen de meeste Zuid-Afrikanen een favoriet hebben voor de eindoverwinning. Brazilië is populair en Spanje ook, maar er is vooral veel steun voor Ghana. Daar had ik al eerder over geschreven, maar de situatie is veranderd. Ghana is het enige Afrikaanse land dat nog meespeelt op een toernooi waarover vooraf gesproken werd als het Afrikaanse toernooi waarin Afrika wel even zou gaan winnen. Alle slechte resultaten van Nigeria, Ivoorkust, Algerijë, Kameroen en Bafana Bafana worden vergeten als Ghana de halve finale haalt. Om te laten zien dat Zuid-Afrika achter Ghana staat is vrijdag uitgeroepen tot “steun Ghana” dag, draag de kleuren van Ghana. Ook was er een openlucht concert waar je je steun kon laten blijken.

Na alle verhalen over moord, berovingen en Afrikaanse chaos kunnen nu wel veilig stellen dat al die verhalen onzinnig zijn gebleken. Zelfs een vroege uitschakeling van het gastland heeft geen roet in het eten gegooid. Ik kan me niet voorstellen dat de sfeer in een Europees gastland zo goed zou zijn als hetzelfde was gebeurd. Zonder eigen team in het toernooi, op een rustdag, koud weer en toch een groot feest, iedereen praat over voetbal, de fans, de wedstrijden en wat er nog gaat gebeuren en de trots straalt er aan alle kanten vanaf, ik zag zelfs een dakloze met een Zuid-Afrikaanse vlag op zijn winkelwagen.

Roel Borren